b GASTRONOMIA / joxean.agirre@gaur8.info -

Joxean Agirre

2007ko Urriaren 12a

Astearte goiza zen. Hamaiketarako lanean ari zen Daniel Garcia, Zortziko jatetxeko sukaldaria, BECeko sukalde aretoetako batean. Ordu bietatik aurrera BECeko jatetxean eskainiko zuten menuko plater batekin zebilen borrokan. Kamera batek pantaila handian erakusten zituen bere mugimendu eta keinu guztiak. Berrogeita hamarren bat lagun zituen aurrean begira. «Ganbak jarriko ditugu rissottoarekin», esan zuen. Zartaginean oliba olio pittin bat jarri, txalota pixka bat txikituta bota eta su eztitan eduki zuen. Beste zartagin batean gatz larri iodatua jarri zuen. «Frantziatik ekartzen dugun gatz hau oso ona da itsaskiarentzat. Palamoseko ganbak izugarriak dira berez, eta gatz honek itsas zapore guztia ateratzen die», jarraitu zuen zartaginean gatzaren gainean ganbak jartzen zituen bitartean.

150 enpresa

Zartagin batean arroza bota eta laguntzaileak pistatxo berdeak bota zizkion eta ur irakina erantsi. Ez dugu prozesu guztia agertuko. «Rissottoa barazki saldarekin, oilo saldarekin eta otarrain saldarekin probatu izan dugu, baina urarekin bakarrik eginda ere oso goxoa geratzen da, pistatxoek zaporea ematen baitiote», jarraitu zuen Daniel Garciak. Plateraren alderdirik ikusgarriena, hala ere, ganba buruak frijitu eta horiei atera zien zukua izan zen. «Esan dut lehen ere ganba hauek bereziak direla. Bakoitzak sei edo zazpi euro balio ditu. Zartaginean egiten direnean, gatza kendu, buruak frijitu eta barruan duten zukua kentzen diegu eta platerarekin batera ontzitxo batean zerbitzen ditugu. Horrela bezeroak ez du buruak zupatuz behatzak zikintzen ibili beharrik», esan zuen sukaldariak bigarren platerari ekin baino lehen.

BECen astelehenetik ostegunera bitarte egin zen Foccus Gastronomikoan profesionalek bakarrik zuten sarrera eta bertan 150 enpresak erakutsi zituzten beren produktuak. Enpresa horietako gehienak Estatu espainolekoak ziren, baina baziren Estatu frantseseko produktuak erakusten zituzten banatzaileak, eta baziren, noski, bertakoak ere. Kalitatea Fundazioak, esate baterako, Euskal Okela, Arabako Patata eta Gernikako Piperren erakusketa egiten jardun zuen BECeko beste sukalde batean, Fernando Marina sukaldaria lanean zutela.

Eusko Labelekoen erakusmahaitik metro gutxira Kepa Freire zegoen bere izoki ketuak erakusten. «Guk Finlandiatik ekartzen dugu izokia. Hazitegietako izokia da, baina berme osokoa. Ketzeko, zerrauts naturala erabiltzen dugu, industrietan beste mota batzuetako keak erabiltzen dituzten bitartean. Hiru aldiz ketzen dugu izoki zati bakoitza. Beraz, bederatzi orduko lana ematen du, eta gero hutsean ontziratzen dugu», esan zigun Kepak. Bilboko Casa Rufoko semearekin lan egiten du tailerrean. «Hemen dena bion artean egiten dugu. Atzo goizean geuk ekarri genuen erakusmahaia eta geuk muntatu genuen», esan zuen Kepak mutila seinalatuz. Izokiaz gain ahate magret-a ere ketzen du Kepak eta bietatik ematen zien probatzeko bertaratzen ziren guztiei. Kepa Freire Sloo Food mugimenduan ere sartuta dago.

Erakusmahai ikusgarri asko zeuden lehen aldiz BECen profesionalentzat antolatu den azoka horretan.

Lectus oliba olioak, esate baterako, produktu multzo bat zuen bere erakusmahaian eta bitxiena barruan olioa zuten txokolatekiak. «Kalahorra ondoan, Errioxan dagoen Quel herrian ditugu olibo sailak eta Lectus olioa ateratzen dugu», esan zigun erakusmahaian zegoen emakumeak, probatzeko olioa ontzi txiki batean eskaintzen zigun bitartean. Lectus olioak une batean desagertzen den zapore garratza uzten du eztarrian. «El Espartal izeneko etxalde batean ditugu olibondoak. 500 hektareako lur sailak ditugu eta erdia inguru landu dugu orain arte. Poliki-poliki zabaltzen ari gara eta datorren urtean lur sail osoa lantzen hasteko asmoa dugu. Olioaz gainera beste zenbait produktu ere egiten ditugu, txokolatekiak esate baterako», esan zigun txokolateki batzuk eskainiz. Lectus olioa eta txokolatekiekin batera Errioxako Arabarte, Haroko Martinez Lacuesta eta Xerezeko Valdivia ardoak eta cava frantses batzuk ere bazeuden erakusmahaian.

Ardoak probatuz

Azokaren egitaraua ondo beteta zegoen. Aipatutako sukaldarien lanaz gainera, hitzaldiak zeuden erakuslekuaren bueltan dauden aretoetan. Ordu horretan Vienako eskolako sumiller bat ari zen Austriako ardo eta zaporeez hizketan. Ruben Gonzalez eta Michel Gonzalez, Murgiako Casa Patroneko sukaldariak pintxoak prestatzen ari ziren beste leku batean. Dastaketak eta, batez ere, sukaldeko teknologiaren erakustaldiak izan ziren egun osoan zehar. Ekitaldi horien artean bitxi-bitxia den bat: Coca Cola erabiliz egindako errezetak. Bitoke jatetxeko Darren James zen hizlaria.

Guk ardo batzuk probatzea erabaki genuen eta ez ginen leku txarrean erori, La Mantxako Scuéllamos herrian dagoen Los Nevados etxaldean egiten duten Syrah beltzarekin egin baikenuen ordubete, urdaiazpiko iberikoa lagun genuela. Syrah egiteko Rodanoko mahats motak eraman dituzte La Mantxako lurretara eta teknika arras berriak erabiliz egiten dute ardoa, Juan Francisco Benitezek zehaztasun handiz kontatu zigunez.