Txistor rollitoa, langostino brick-a, atunez eta surimiz egindako Maki Sushia, Hondarribiko hegaluzedun Tatakia... Horiek eta antzeko pintxoak ditu zain barraren gainean Donostiako Antiguako Meson Txubillora doan bezeroak. Edateko, berriz, ardoarekin eta garagardoarekin batera, sakea, Japoniako aguardientea eta aran-likorea.

Plater berritzaile horiek Hitoshi Karubek Japoniako eta Euskal Herriko kulturei eta sukaldaritzei dien maitasunaren erakusle dira. «Nire asmoa ez zen ezer desberdina egitea. Zera pentsatu nuen: Japoniar sukaldaritza goxoa da, euskalduna ere bai, beraz, biak elkartzen baditut, emaitzak ona izan behar du. Bi kulturak konbinatuz plater gustagarriak egin nahi nituen», esan du.

Etxea utzi eta Madrila iritsi zenean, 1997an, bere asmoa lehenik gaztelania eta ondoren espainiar sukaldaritza ikastea zen, lan pixka bat egin eta ondoren Japoniara itzultzeko. Hiruzpalau urteko epea jarri zion bere buruari jaioterrira itzultzeko. Ia hamar urte pasatu dira eta Donostian jarraitzen du. «Madrilgo eskolan Donostiako Antiguako irakasle bat izan nuen, eta hona etortzea proposatu zidan. Luis Irizarren eskolan sartu nintzen», gogoratu du Hitoshi Karubek.

Han bi urte egin ostean, besteren artean, Urepel, Hotel NH (Martin Berasategiren taldekoa zenean) eta Morgan jatetxeetako sukaldean aritua da.

Lehengai berdinak

Jakiak Madrildik ekartzen dizkiete. Lehengaiak oso antzekoak erabiltzen dira Japonian eta hemen. «Arraina, barazkiak eta haragia -azaldu du Akarik-. Japonian haragia garestiagoa da arraina baino, eta hemen baino gutxiago jaten da». Atontzeko moduetan bada desberdintasunik. «Lekaleak guk azukrez lagunduta jartzen ditugu eltzean eta salda gutxirekin; osorik geratzea gustatzen zaigu. Barazkiak euskaldunok oso eginak atsegin dituzue eta hasieran ez nuen ulertzen. Gero ikusi dut beste zapore bat lortzen dela horrela eginda», esan du. Hala ere, Europako eragina iritsi da Japoniara. Lehen, arraina gordinik edo oso egosia jaten zen baina orain ez da hainbeste egiten.

Azken urteotan modan daude ekialdeko jatetxeak. «Sukaldaritza japoniarra egin zen lehenik ezagun, baina sukaldari gehienak ez dira japoniarrak, txinatarrak, korearrak edo vietnamdarrak baizik. Ondorioz, ez dira Japoniako jakiak ondo prestatzeko gai -ez dute teknika menderatzen- eta hango bizpahiru plater ezagunekin eta euren herrialdeetakoekin osatzen dute karta», diote.

Hitoshi Euskal Herrian lanean ari den japoniar sukaldari bakanetakoa da eta bakarra euskal-japoniar sukaldaritza lantzen duena. Gustuko du Gipuzkoako hiriburua. «Garestia da, baina ondo jaten da, paisaia ederra da eta giroa ere bai; lagun onak ditut hemen», argitu du.

Baina onartzen du euskaldunok aho-sabai kontuetan itxi samarrak garela. Aurreko bezeroen artean izan zen eskailera erdian geratu eta jatetxera sartu gabe, aterako bidea hartu zuenik. Taberna lagun batena zen eta berak ez zuen pintxorik prestatzen, errazioak soilik. «Askok jatetxe txinatarra zela uste zuten», gaineratu du Akari Yoshidak albotik. Eskailera guztiak jaitsi eta jakiak dastatzera animatu ziren «ausart» batzuek atsegin dute Meson Txubiloren eskaintza berria. «Pixkanaka ezagutu gaituzte eta ahoz ahokoari esker badakite zer eskaintzen dugun», dio Akarik.

Pintxoen artean langostino brick-a eta atunezko Maki Sushia asko saltzen da», argitu dute. Zerrendara gehitu duten berriena txistor rollitoa izan da. «Rollitoa egiteko erabiltzen dugun pasta txinatarra da, guk asko jaten dugu Japonian. Txistorra bertan biltzen dugu», esan du Hitoshik. «Ez du hainbeste grasarik; oso hezea geratzen da», azaldu du Akarik.

Bezeroak ari dira pixkanaka sushi eta sushimien sekretuez gozatzen. «Sushia asko eskatzen digute, umeek eta dena jan izan dute. Arrainaren zaporea fuerteegia egiten zaienentzat, berriz, haragizkoa ere prestatzen dugu, ahate magretarekin egina. Sushimia aurrez enkargatuta bakarrik egiten dugu, arraina oso freskoa erosi behar baita», esan du Hitoshik.

Biak dira sukaldariak. Akari Italian aritu zen eta Irizarrekin ikasi ondoren hemengo zenbait jatetxetan. Orain, Hitoshi sukalde barruan dabilen bitartean, Akari bezeroak zerbitzatzen aritzen da. Beste sukaldari bat du laguntzen bikoteak.

«Ez dugu menurik ematen, eguerdian eta gauean kartara bakarrik. Saiatzen gara prezio onean izan dadin, Donostiako jatetxeetan gehiegi kobratzen dute. Gu ere honetatik bizi gara, baina merkeago eskain daiteke», argitu du Hitoshik.