rssgaur8 logotipoa

Olof Palme, Stieg Larsson eta Julian Assange

Suedia, Ongizate estatuaren eredua izan da urteetan. Maldan behera doan ongizatea. Iraganean sozialdemokraziaren gotorlekua, azken bi hauteskunde orokorren ondoren gero eta eskumarago doan gizartea.

Olof Palme Suediako lehendakaria zelarik, Txiletar errefuxiatuak onartu, Afrikar askapen mugimenduak lagundu, Euskal Herriaren alde protestatu eta beste hainbat ekimen solidario burutu zituen Suediak.

Stieg Larsson suediar idazle famatua, aktibista antifaxista amorratua, suediar gizartearen gainbeheraz idatzi zuen.

Julian Assangeren abokatuak “Suedia lotsatua egon beharko luke” adierazi du, Wikileaksen sortzailearen kontra abiarazi duen nazioarteko atxiloketa agindua gogoratuz.

Egun ezer gutxi espero daiteke Suediako agintarietatik. Eta ez eskuina gobernuan dagoelako bakarrik. Sozialdemokratek ere haien erroak aspaldi ahaztu zituzten. Europan gero eta hedatuagoa dagoen fenomenoa da hau. Sozialdemokrazia-kontserbadore arteko diferentziak gero eta txikiagoak diren neurrian.

Egungo Suedian Olof Palme eta Stieg Larsson bezalako pertsonaiak Ave Raris bezala ikusiak dira. Erromantiko txoroak bezala. Eta noski, inork gutxi oroitzen ditu holako pertsonaiak esan eta egindakoak. Olof Palme aspaldi erail zuten. Stieg Larssonen kasua bitxiagoa da, duela gutxi hil baita. Baina esan beharra dago, Stieg Larssonek ospea hil ondoren lortu duela eta ez aurretik.

Julian Assangeren inguruan gauza izugarriak entzun ditugu azken asteetan. Erail, desagerrarazi, ehizatu, bere semea bahitu beharko luketela esan dute nazioarteko hainbat pertsonai ezagun, politikari eta abar. Zer eta, denok susmatzen genituen egiak jakinarazi dituelako.

Estatu Batuarren presioa eta demokrazia eza izugarria, eta Suedia eta gainontzeko estatuen morroitza penagarria. Ea Kurt Wallanderrek kasua argitzen laguntzen digun…