Gaur goizean ohoreak eta lotsak aurrez aurre egin dute talka Leioako campusean. Alde batetik ikasle mugimenduko kide izan ginen askok sentitu dezakegun ohorea horrelako irudiak ikusi ondoren:
Eta aurrez aurre faxismoa berriro erabiltzen duen errektoretzat baten irudi lotsagarria. Atxiloketak egiten dituen errektore bat, ikasleak epaitegietara eramaten dituen errektore bat… eta oraindik lotsagarriagoa dena, kolpatzen dituen ikasle horiek gabe quorum nahikoa lortzeko gai ez den errektore bat. Errektoreari 4 urte gehiago geratzen zaizkio, baina ez da inoren errektorea izango.
Bi irudi aurrez aurre. Duintasunarena eta koldarkeriarena. Ohorea eta lotsarena. Borrkarena eta serbilismoarena. Etorkizunarena eta iraganera.
Internet leku guztietara heltzen ari dela argi dago. Webguneen erabileraren azkeneko froga IAk ostegunean (bihar!) deitu duen mobilizazio eta borroka egunerako deialdi batean irakurri daitekeena da:
Ikusten duzuen bezala bigarren pankartan “norbaitek sinetsi nahi ez badu edo” webgune batera berbidalketa egiten da, modu birtualean. Hemen gutxienez modu errealdean jar daiteke: http://www.ert.be/doc/0061.pdf. Norbaitek sinetsi nahi ez badu, hor Bologna enpresek proposatu dutenaren froga.
COPE entzun ohi dut kotxean nagoenean. Ez da nire masokismoa dela eta, ez. Alderantziz, leku guztietan entzuten den irratien artean defraudatzen ez zaituen bakarra da. Radio Euskadi entzun daiteke ere, eta batzuetan egiten dut, baina bertan dauden tertulianoek nazka ematen didate orokorrean. Eurentzat eskuina PP baino ez da, eta euren alderdi maitea den PNV ez, horiek demokrata kristauak dira, noski. Egun hauetan, adibidez, Fidel Castroren gutuna dela eta euren jarrera neoliberala argi eta garbi utzi dute tertuliano eta aurkezle guztiek, batez ere Xabier Lapitzek. Eurentzat herriak hautatutako komunista bat diktadore bat da, baina Espainiak badu estatuburu betikotu bat eta ez dute ezer ez esaten… baita espainiar legalitatea babestu ere. Gaur, urrunegi joan gabe, Radio Euskadiko kazetari batek “Pais vascofrancés” esan du, suposatzen dut poliziak bidalitako teletipo bat irakurtzen egongo zelako edo. Beno, guzti honen ondoren berriro ere COPE zergatik entzuten dudan esango dut: eskuindarrak dira, faxista hutsak… baina onartzen dute! Eurek ere neutralak direla diote, baina PPk hauteskundeak irabaztea nahi dutela diote, inongo arazorik gabe.
Bada COPEn programa berezi bat, besteen artean arriskutsuagoa. Jende gehienak ezagutzen du Jimenez Losantos libeggalak egiten duen irratsaioa, baita bere iragana ere, edo Cesar Vidalek egiten duena gauetan… askotan agertzen dira beste medioetan euren esanak direla eta. Baina bada irratsaio berezi bat arratsaldetan: “La Tarde con Cristina“. Programa hau ETBko “Pasalo”ren antzekoa da, baina ezberdintasun batekin… tertuliano guztiak Paloma Zorrilla bezalakoak dira. Gaur programa honetan Kosovo nazka ematen duen eskualde bat dela esan du, lasai-lasai.
Azkeneko aste honetan hiru aldiz boikoteatu dituzte hiruna mitin hiruna unibertsitatetan. Lehenengoa Maria San Gili egin zioten AGIReko ikasleek. Bigarrena Dolors Nadali egin zioten Pompeu Fabrako ikasle independentistek. Hirugarrena Rosa Diezi egin zioten Complutensean. Beno, ba programa honetan, La Tarde con Cristinan ikasleen aurkako neurriak hartzea eskatzen dabiltza, hasieran IArekin sartzen, gero AGIR eta ikasle katalanekin (ez dute SEPC aipatu, baina gutxi geratu zaie) eta jada, atzo, ikasle ezkertiar guztiekin. Gaur ere gaiari ekin diote eta faxistak beti faxista direnez (ez dute inoiz defraudatzen, horregatik entzuten dut COPE) zuzenean disidentziarekin amaitzea proposatu dute.
COPEn faxistek gaur proposatu dutenaren izpiritua Iñako Perezek UPVn eginiko “alderdien legea” egin dadila izan da… atera zuen konklusioak…
Gaur (19) eta bihar (20) Bologna Prozesuaren aurka ekiteko bi egun oso berezi dira. Gaur UPNAn ikasle hauteskundeak daude eta bai IAk bai Eraldatuk prozesuaren aurkako erreferendum baten itxura eman diote. Hau da, Grupo Universitario eta Sadar bozkatzeak Bolognari hein batean bai esatea esan nahi du. IA edo Eraldaturi bozkatzeak Bolognari ez esan nahi du. Badirudi hau txorakeria bat dela, baina Unibertsitateetako errektoreek askotan horrela planteatzen dute: Bolognaren inguruan ez da ezer erabaki behar gehiengoak eurekin bat egiten duelako (ez dute ikusten gehiengoa ez direla katedradunak, baizik eta bozkaren balio handiena dutenak). Horregatik ezezkoa euren esparruan ematea garrantzitsua da.
Bigarrenik bihar Leioan dagoen Nazio Manifestaldia da. Espero dut milaka izatea bertan biltzen diren ikasleak. Baina benetan espero dudana (beno, hobe esanda, nahiko nukeena) milaka ikasle horien hitza kontuan hartzea litzateke. Perezek aurreko astean testu iraingarri bat egin zuen eta horri aurre egiteko modu bakarra gehiengo zabal bat irudikatzea da.
Nafarroan IPCa %1,1 igo denez zuen internet konexioa ondo probesteko nik orain 10 artikulu idazten nituen denboran 11 idatzi beharko ditut. Aste honetan gainera lan handia jarri diot nire buruari hainbat gai komentatzeko.
Gaur, larunbata, Ikasle Abertzaleakek bere V. Kongresua burutuko du. Ez ditut ponentziak irakurri baina egia esan konfidantza nahikoa dut IArengan ondo egongo direla pentsatzeko. Garrantzitsuena ez da hori ordea.
Gogoratzen dut IV. Kongresua egin zenean Mira Antzokian. Bertan “Euskal Ikasleon Eskubideen Karta” onartu zen eta lehenengo aldiz egiten zitzaion aipamen bat Bologna Prozesuari, aurre egin beharreko zerbaiten gisa. 4 urte zehatz igaro dira egun hartatik eta ikus ditzakegu emaitza: eskubideen borroka pil-pilean dago eta gatazken erdigunean. Bologna Prozesuaren aurkako borrokaz zer esanik ez.
Ez dakit gaur zer den erabakiko den punturik garrantzitsuena. Baina hemendik lau urtetara, 2011ko neguan, horrenbesteko garapena izango badu zoriontzeko modukoa izango da. Hala bedi!
Aurreko artikulu batean esan nuen bezala Leioako campusean egin behar duten Parke Teknologikoaren inguruan hitz egiteko asmoa nuen. Neoliberalismoaren proiektu berri honi buruz nahikoak dira esan daitezkeen gauzak eta gehiago aurkezteko garaian esandako gezurren inguruan.
Baina atzo IAk izandako garaipena ezin dut komentatzeari utzi. Atzoko egunean klaustroa berriro etetzeaz gain (hau ohitura bilakatzen ari da) zaplastako ederra eman zitzaion Perez errektorearen nahiei: ezin Bologna aurrera eraman ahal izateko arauak onartu. UPVn atzo jokoan zegoena eskubide demokratikoak ziren, protestatzeko eskubidea, adierazteko eskubidea, libreki pentsatzeko eskubidea… unibertsitateak egin behar duena hori izanda oso larria zen eraso hau. Baina orain onartu nahi izatea ez da kasualitatea: behar-beharrezkoa da Bologna Prozesua aurrera eraman nahi badute, behar-beharrezkoa baita ikasleen ahotsa ixilaraztea.
Perezek gogoratu beharko luke aurreko klaustroa Donostian egiteko esperimentuan IAko hautetsiek salbatu zutela eguna. Gogoratuko du suspenditzeko aukera egon zela baina IAk lortu ziola quoruma. Gogoratuko du ere demokratikoak ez diren instituzio horietan parte-hartzea erabaki zuela egun hartan… baina orain bueltan ordaindu beharrean kobratu.
Atzo ordea sekulakoa izan zen. 200 ta piko ikasle barrura sartu eta Euskal Adarra sortu zen egunean bezala klaustroa hankaz gora jarri zuten. Ez nengoen han, baina imaginatzen ditut txakurren ostiak eta Gorizelaiaren urduritasuna… ikusten nabil…
Horregatik proiektu horren inguruan beste batean idatziko dut. Gaur zoriontzeko garaia da berriro. Eta gomendio bat emateko IAko militanteei: gorde itzazue horrelako momentuak zuen buruan, garaipenaren egunean guztiak bildu beharko baitira.
Bihar hauteskundeak daude UPVn. Askok uste dute hauteskundeak egoteak demokrazia dagoela esan nahi duela. Baina ez da horrela! UPVko agintariek ez dute “pertsona bat=bozka bat” sistema onartzen. Eurentzat demokrazia “nire bozkak zurea baino gehiago balio du” esan nahi du.
Hala da! Aurreko batean irakurri nuen elkarrizketa digital batean argi uzten zuen ez zuela Bolognaren inguruan erreferendumik egiteko asmorik Gobernu Batzordeak alde bozkatu duelako. Beno, hau ez da egia! Gobernu Batzordean, zehazki, horren inguruan bozkatzeko konpetentziarik ez zegoela da esaten zena, gutxienez 10 bat aldiz ni bertan egon nintzenean. Hau da, Gobernu Batzordeak ez du inoiz bozkatu. Baina gainera Batzorde hau ez da demokratikoa. Bertako kide gehienak Katedradunak dira eta hogeitamapikotik lau baino ez ikasleak. Aldi berean Unibertsitatearen gehiengoa ikasleak dira, katedradun eskasen aurrean.
Bihar hauteskundeak daude. Ez da demokraziaren seinale, esan bezala, baina hala ere Bologna Prozesuaren aurrean bozka da eurek kontsideratzen duten bidea. Eta horregatik bihar ikasleek argi adierazi beharko lukete greba eta mobilizazioekin ere adierazi dutena: Bologna Prozesua inposaketa huts bat dela! Hori egiteko modurik hoberena Ikasle Abertzaleak bozkatzea dela uste dut. Badakit gaur erreflexio eguna dela… baina berdin dit!
Nire bozka, ahal izango banu, IArentzat izango litzateke!
Urte legez Ikasle Abertzaleakek Ikasleon Nazioarteko Eguna ospatzeko jaia antolatu du. Kasualitatea da data hau larunbatean izatea eta horregatik normalean mobilizazioak eta kontzertuak egun ezberdinetan izaten badira ere aurten egun bakar batean da dena.
Goizean Ikasle Topaketak, ondoren herri bazkaria eta arratsaldean hainbat gauza interesgarri egiteko. Gaua behin sartuta manifestaldia, ekitaldia eta ondoren kontzertu bikaina: Latzen, Ojos de Brujo, Delorean, Oliba Gorriak eta Edanen erromeria gau osoan zehar… zer gehiago behar da bertaratzeko?
Ni behintzat han egongo naiz… ikusiko dugu elkar, ezta?
Ez diot Aitor Etxebarriari bere blogaren edukia kendu nahi, baina Bolognaren aurka egun hauetan mobilizazioak egoten ari dira han hemenka. Azaroaren 17a oso data esanguratsua da ikasleentzat, eta aurten Ikasle Abertzaleakek Ikasle Egunarekin ospatuko du. Baina Europako Ikasle Foroan bi egun lehenagorako ahal zen lekuetan mobilizazioak egitea erabaki zen. Horregatik aste hauetan hainbat adibide baditugu. Baina hortik aurrera ere hainbat dira mobilizazioak, batez ere Frantziar estatuan.
Euskal Herrian, esan bezala, Ikasle Eguna eta Ikasle Topaketak egongo dira larunbata honetan. Kontzertu bikaina, bai! baina egun osorako egitaraua dago. Horrekin batera hainbat fakultatetan borrokak jarraizen du eta nahiko ingeniotsua den Hitza Hartu - Itzartu hitz-jokoarekin jokatzen ari dira.
Katalan Herrietan SEPCk ere mobilizazioak deitu ditu ostegun honetarako. Gaur bertan Ravalean dagoen UBren fakultatea desalojatu dute, bertan okupazioa burutzen ari baitziren. Bihar, osteguna, mobilizazioak egongo dira. Bartzelonan lehenengo aldiz egingo den ibilbidea dago prestatua. Beti manifestaldiak plaza batean bukatu ohi dira eta oraingoan Pompeu Fabra unibertsitatean (grebarako arazo ugari jarri dituenak) bukatuko da, fakultatea hartuz.
Atzo Erromako Sapienzan ere Asanblada egon zen, gaur ikasleen aurkako neurriak hartuko baitzituzten.
Baina ekimen nagusiak frantziar estatuak egiten ari dira, batez ere sindikatu nagusiek, hau da, PSFren ingurukoek, baina baita ere JCR eta ezker erradikaleko taldeek. Dagoeneko arazo ugari sortu dituzte eta 20an egongo den greba orokorrerako deialdia luzatu dute berriki aprobatu den Unibertsitate Lege berria dela eta. Lege hau Bolognan sakontzeko beste neurri bat baino ez da, PSOEk egin dituenaren antzekoak, baina kasu honetan Sarkozyk eginikoak.
Aurreko artikulu batean esan nuen bezala Leioako campusean egin behar duten Parke Teknologikoaren inguruan hitz egiteko asmoa nuen. Neoliberalismoaren proiektu berri honi buruz nahikoak dira esan daitezkeen gauzak eta gehiago aurkezteko garaian esandako gezurren inguruan.
