Hetzordua

UNAM

UNAMen egon nintzen joan zen astean. UNAM munduko unibertsitaterik handienen artean dago, 292.000 ikaslerekin. Mexikoko hezkuntza erakunderik handiena da, eta autonomia osoa du gobernutik. UPV edo UPNAn gertatzen ez den bezala, ezin da poliziarik sartu.

UNAMen izaera publikoa benetakoa da. Bertan matrikulatzeak 20 peso zentabo balio ditu, hau da, 2 xentimo euro baino gutxiago. Nahi duen orok ikasi dezake, baldin eta beharrezkoak diren hezkuntza eskakizunak betetzen baditu.

Gainera kulturaren bangoardian dago. Hiru Nobel saridun mexikarrak bertakoak dira. Antzerkia, zinema eta musika herritar guztien esku uzten ditu, prezio oso merkeetan. Edozein herritarrek bertako liburu bat hartu eta fotokopiatu dezake (!).

Bere campusetik paseatzea benetako plazer bat da. Barruan erreserba biologiko bat du eta eraikinak natura horren parte badira. Museoak eta plazak ditu. Baita 10 autobus ibilbide ezberdin. Udan zehar estentsio kulturalak funtzionatzen du, kirola, musika emanaldi famatuak eta erakusketak eginez. Eta egiten duten guztia euren irrati eta telebista propiotik emititzen dute, mundu guztiaren esku jarriz.

UNAMeko greba ikasle mugimenduan geundenean bizi genuenok erromantizismoz begiratzen diogu erreferente honi. Oraindik ere gertakari horren arrastoak badira. Ikasle mugimenduak sorturiko irrati libre batek Zientzia Fakultateko “Consejo General de Huelga” izeneko ikasle gela okupatutik emititzen du. Poliziak eta gobernuak ezin dute itxi. Errektoretza ez da ausartzen. Jakituriaren tenplu honetan ez dago euskal errektoreek darabiltzen errepresio mailarentzat lekurik.

This entry was posted on Larunbata, abuztua 28th, 2010 at 2:36 pm and is filed under Unibertsitatea. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.