Hetzordua

Kaputxadunen mezua

Joan zen larunbatan Jon Anza agurtzera joan zirenek aurpegia estalita zutenen mezua entzun ahal izan zuten. Ordu berdinean, baina 10.000 kilometro baino gehiagora beste kaputxadun batzuen mezua entzuten nuen nik. Oventicen nengoen, San Andres Larrainzar edo San Andres Sak’amchen de Los Pobres udalerriko herri batean. Herri hau Udalerri Autonomo Errebelde Zapatistetako (MAReZ) bat da eta bertan kokatzen da II. Barraskiloa; hau da, bertatik kudeatzen dira eskualde horretako beste MAReZak.

Turista politikoak jasotzen ohituak daude leku honetan. Baina protokolo benetan zorruna dute, bertako egoera politikoak edozein momentutan eztanda egin dezakeelako. Bertan ginenon asmoa zapatisten proiektua ezagutzea zen, euren helburuak eta, nire kasuan, eraikuntza eta autogestio prozesuan hezkuntzak jokatutako papera.

Duela urte batzuk EZLNk abangoardia utzi eta eraikuntza prozesuak babesteari ekin zion. Snail (tzoltziles “batzar”, ingeleraz “Barraskilo”) guztiak garai horretan sortu ziren. Eta eurekin batera medikuak, kooperatibak eta eskolak, haur eskoletatik 2. hezkuntzara. Ez da kasualitatea, noski, cooperativa eta bizilekuez gain leku gehien hartzen duenak hezkuntza eraikinak izatea. Azken finean euren hizkuntza eta baloreek biziraun dezaten modu bakarra hori dute. Eskolan Zapata, Villa eta Che Gebararen aurpegiak eta, arbelaren ondean galdera bat: “Zer da iraultza?”.

“Kontatu ezazue bizirik gaudela, ez garela desagertu, eta proiektuak egiten gaudela”, eskatu zigun MAReZ bateko agintariak. Bizirik daude, aktibo daude, ideia eta erronkez beterik. Zapata, ere, bizirik dago.

This entry was posted on Larunbata, abuztua 28th, 2010 at 2:35 pm and is filed under Kategoriarik gabe. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.