Hetzordua

34

34 gazte eraman dituzte. 34 ikasle, 34 lagun, 34 seme-alaba, lehengusu eta maitale. 34 langile, 34 militante. Eta momentu horietan, Matrixeko filmetan gertatzen den bezala, denbora gelditzen da, bihotzak salto bat ematen du eta, izen-zerrenda amaigabearen atzetik ezinegonak asaldatzen nau.

Hori da euren nahia, noski. Jendearen etsipena, ardi beltzik gabeko artalde otzana lortzea. GALek Josu Muguruza hil zuenean Presidentziaren Ministro zenak bere gezur ofizial bat esango du ondoren. Eta horrekin pozik, badakielako NODOaren antza duen EiTBk dena errepikatuko duela, hitzez-hitz. Baita hanka-sartzeak ere. Africa Baeta ikusten dut ondoren, lotsagabea. Eta agian delitu diren pentsamendu batzuk etortzen zaizkit burura. Gero balorazioak irakurtzen ditut. Baita Segiren komunikatua ere. Manifestaziorako deialdia dator, geroago.

Urteak baditut, eta jada ez ditut atxilotutako gehienak ezagutzen. Baina badira batzuk, ikasle militantzian ezagututakoak, lagun baten mutil-laguna eta aspaldiko juergakideren bat. Baina guztiak jada barnean sentitzen dituzu. Eta inkisidore anker horiek zer nahi ote duten galdetzen diot neure buruari.

Gaur, manifestaldi jendetsua izango dela espero dut. Milaka ahotsek berriro ere (zenbatetan beharko?) “aski da!” esango dugula. Konponbidearen bilaketan jarraituko dugun milaka herritar, adin guztietako gaztez osatutako tsunamia. Etorkizunera begiratzeko garaian gaudela diote batzuek. Nik ere hala dela uste dut. Probokazioekin jarraituko dute. Kartzelak betetzen jarraituko dituzte. Eta gero… gero irabaziko dugu! Animo gazteok! (Eta ongi-etorri, Frade!)

This entry was posted on Larunbata, azaroa 28th, 2009 at 4:08 am and is filed under Kategoriarik gabe. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.