Gabilondo
Zapaterok (Espainiako Lehen Ministroa) bere gobernua aldatu du eta Hezkuntza Ministerioaren buruzagitzan Gabilondo anaietako bat jarri du. Angel, konkretuki. Gabilondo lehen UAMeko errektorea zen eta Espainiako Unibertsitatetako Errektoreen Konferederazioko presidentea (CRUE).
Bere garian, Aznarren gobernuarekin batez ere, oso ezaguna izan zen Zapaterori emandako laguntza dela eta. Eta geroago ere COPEkoek titiriteroen edo “los de la zeja” deitzen duten talde horretakoa izan da. Tipo konprometitua beraz, eta demokrata itxura ematen duena.
Baina Angelek egin ditu jada lehenengo adierazpenak eta bere demokrazia eredu kuriosoa zein den iragarri du. Antza Bologna Prozesuaren inguruan nahi dena eztabaidatzeko prest azaldu da, prozesua eztabaidatu behar delako. Baina eztabaidatik zer aterako den berdin dio, prozesua nahitaez aplikatuko dela esan baitu. Hau da, berdin dio populazioaren gehiengoa edo aitasantua ere kontra badago, prozesua atzeraezina da. Interesgarria da demokraziaren kontzepzio hori.
Orain dela urte batzuk, Perez oraindik errektore zela, eztabaida antzekoa izan genuen UPVko Gobernu Batzorde batean. Bologna eztabaidatzeko eskatu eta berak ezetz, horretarako garaia oraindik ez zela. Eta garaia noiz zen esaterakoan… noizbait etorriko zela. Orain beranduegi omen da. Eta Goirizelaiak ere Gabilondoren logika berdina erabiltzen du: oraindik ez dira garaiak eztabaidatzeko zein karrera egongo diren eta zeintzuk desagertu, ez baitaude txosten definitiboak. Ondo, definitiboak direnean eztabaidatuko ditugu, orduan. Atzera bueltarik ez dutenean, beraz. Nazka ematen didazue, demokratok.