Hetzordua

Hitzen ondoeza.

Badira hitz batzuk denboraren poderioz euren esanahia aldatu dutenak. Badira beste batzuk hainbeste erabili ondoren esanahia guztiz galdu dutenak ere. Adibidez, Euskal Herrian bere esanahia galdu zuen aspaldi “Bakea” hitzak. Geroago “Demokrazia”k ere galdu zuen bere zentsua. Berdina gertatu zen hitz abstraktu askorekin, “ongizatea” kasu. “Askatasuna” hitzak ere, batak eta besteak erabiltzen dute elkarri erasotzeko, baina batek erabiltzen duenean ilegala da.

Azken urte hauetan bada bere esanahia guztiz galdu duen beste hitz bat: “Kalitatea”. Urtero ikastetxe batzuek kalitatearen Qa jasotzen dute, horrela, ingelerazko laburdura. Ikastetxeek kalitatea bilatu behar dutela esaten digute, Unibertsitatearen helburua Bologna Prozesuarekin “kalitatea” eta “eszelentzia” bilatzea direla esaten dute (azkeneko hau bai hitz absurdoa). Enpresa bat izango balira bezala ISO 9001 egiaztagiria jasotzen dute… baina zergatik? Ba justu enpresa baten gisa jokatzeagatik, dirua lortzeagatik, baliabideak zuhur erabiltzeagatik, ikasleak bezero gisa ulertzearren, azken finean.

Nire ustez honi buelta eman behar diogu. Kalitatea beste parametro batzuen arabera aztertu beharko dugu, askok demokrazia edo bakea beste parametro batzuen arabera ere ikusten dugun bezala. Kalitatearen helburua ezin da arrakasta enpresariala izan, ez. Kalitatearen helburua hezkuntza eskubideak errespetatzea, Euskal Curriculuma garatzea, guztiak euskalduntzea, langile eta ikasleen baldintza egokiak ziurtatzea eta jendartean dauden desorekak apurtzea izan behar du. Kalitatea ezin dugu Q batekin neurtu, euskaldunok kalitatea, zentzurik badu, K handi batekin neurtu beharko dugu.

This entry was posted on Larunbata, martxoa 1st, 2008 at 6:19 pm and is filed under Kategoriarik gabe. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.