Iluntasunetik ere bizitzari irribarre egiten diot.
Etxean egoten naizenean, gurasoen etxean esan nahi dut, ordenagailua berandu arte erabiltzeko aukera izaten dut. Astean zehar hau zailagoa izaten da, unibertsitateak duen ordutegira moldatu behar izaten naizleako. Egun horietan, ohera joan aurretik, hurrengo eguneko GARA irakurtzea gustoko dut; ez osoa, noski, titularrak, Tasio eta analisiren bat baino ez. Gaur egin dut eta egia esan ez dago berri on gehiegirik. Ez dira, ez, ilusiorako momentuak (ez dira era berean nerbioak galtzeko momentuak). Eta ziur nago hurrengo egunak eta asteak ere latzak izango direla.
Banindoan ohera GAUR8ko orrialdea ireki eta azken urtean irakurri dudan berirrik pozgarriena, ilusio handiena transminitut didana, oilo-ipurdia jarrri didana, topatu dut. Mirari bat.
Nekane Juradoren liburu baten izena “Iluntasunetik ere bizitzari irribarre egiten diot” da. Eskerrik asko Nekane titulu hau eskaintzeagatik. Eskerrik asko Zarautzko umeak berri hau eskaintzeagatik. Eskerrik asko Sarri zure olerkiengatik. Eskerrik asko Piritx eta Porrotx zuen maitasun kantuengatik. Eskerrik asko ideia izan duenari, bera baita hezkuntzak izan behar duenaren isla.
This entry was posted on Larunbata, ekaina 9th, 2007 at 12:17 am and is filed under Pedagogia. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.
on ekaina 12, 2007 at 6:37 pm gaztea wrote:
Nik ere eskerrak ematen dizkiet! Muxu handi handi bat Sarri, zauden lekuan zaudela!
on ekaina 12, 2007 at 7:05 pm MiKeL wrote:
Niri berdina gertatu zatzaidan. Testua irakurtzen hasi orduko ile guztiak puntan nituen eta irripar erraldoi bat ahoan… umetxo hoien arpegiak ere olerki polita izango ziren…