rssgaur8 logotipoa

Lehorte santua

Badirudi amaitu dela lehortea Euskal Herrian. Aste Santuarekin batera iritsi dira euri zaparradak eta elurra. Aspaldiko partez, geure larreak busti dira bizitzaren oinarrizko likidoarekin. Ur edo euri eskasia amaitu da, baina beste gisa bateko idorteak harraparu gaitu. Idorte informatiboak.

Bederen, hori da urtero-urtero, batez ere kultur informazioaren alorrean, egun santuak ei diren hauek dirauten bitartean izan ohi dudan sentipena. Oso prentsa ohar gutxi, prentsaurreko deialdiak are urriago, Interneteko euskarazko hedabide alternatibo gehienak geldi (baita 2.0 deritzen horiek ere), eta albiste agentzia ofizialetan ere aipatzeko askorik ez.

Prentsa objektibotasuna eta independentzia ez dira existitzen. Deontologia bai, baina inpartzialtasunik ez. Kazetari ororen begirada dago bere izaera eta izate hutsagatik baldintzatuta, behinik-behin. Albisteak hautatzeko unetik hasi eta idazteko mementuraino. Eta kontrakoa defendatzen duenak ez du kazetaritza ezagutzen, edo ez du ikusi nahi. Baina hedabide eta kazetari bakoitzaren giza kondizioak ez ezik, beste gauza batzuek ere baldintzatzen dute egunerokotasuna.

Esango nuke urte osoan zehar hedabide guztien interesa bereganatu duten gertakariak ez direla egun santu hauetan apaldu. Baina hedabideetako jendearen erdia baino gehiago oporretan dago, orrialde kopurua ere txikitu egin behar da… eta inork esango luke egunotan mundua ere gelditu egin dela, lasaitu zaigula geure planeta aztoratu hau.

Aste bete lehenago inork erreparatuko ez zion albistea, bat-batean, orri beteko informazioa bilakatzen da. Ez baitago besterik. Jakina, albiste bat edo beste hautatzerakoan, iritsi diren beste informazioek ere baldintzatzen baitute erabaki hori. “Garrantzitsuago” omen diren albisteekin lehiatu behar ez direnean, bestela argitaratuko ez liratekeen informazioak zabaltzen dira . Hildako zinegileak, idazleak, margolariak… ere ugaldu egiten direla dirudi, mundu osoan.

Ez naiz santu zalea, bat ere. Nik ere eskertu dut lehorte labur hau, ordea. Gurpila ez da gelditu, baina abiadura moteldu du. Eta apur bat lasaiago egoteko aukera eman dit. Horrelakoa da bizitza. C’est la vie.

PD: Aste Santuan lanean edo erdi gaixo egon naiz. Orain, oporrak tokatzen zaizkit. Aste bete ;)

Gomendio bat:

Garai batean bezala erromatarren filmak ikusteaz aspertu bazarete, hona hemen arkera ezberdin baina interesgarri bat.

Cloverfield” da, fantasiazko pelikula katastrofiko estatubatuar bat. Espainolez “Monstruoso” deitu diote. Aurrekoan ikusi eta dezente harritu ninduen, batez ere beldurra eta kaosa adierazteko darabilen trataera zinematografikoarengatik.

Fantasiazko filma da, baina izua deskribatzerako orduan teknika hiperrealista darabil. Batzuetan Dogma 95 dirudi, baina jakina ez dela, besteak beste efektu berezi ugari baititu. Baina kamera sorbalda gainean eramate horrek kutsu hori ematen dio. Nahasketa berezia, beraz, eta nire ustez nahiko eragingarria, nahiz eta hasieran apur bat kosta zitzaidan kontakizunari heltzea.

This entry was posted on Asteartea, Martxoa 25th, 2008 at 1:22 am and is filed under media, zine. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

Iruzkinik ez

Be the first to comment on this entry.

Have your say

Fields in bold are required. Email addresses are never published or distributed.

Some HTML code is allowed:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>
URIs must be fully qualified (eg: http://www.domainname.com) and all tags must be properly closed.

Line breaks and paragraphs are automatically converted.

Please keep comments relevant. Off-topic, offensive or inappropriate comments may be edited or removed.