Gutenberg Galaxia

Jihab

Katarroak baldintzatutako asteburu luzearen ostean, astelehena… Goizean goiz lanera joan baino lehen, prentsa idatziari errepasoa. Monarkia espainolaren ordezkariek Afrikara egin behar duten bidaia, SuperSarkoren azken ausardia (laster “Heroes” telesailean eskainiko diote kameo bat), M-11ko atentatuen sententziaren irakurketak (nork bere interesaren araberakoak) eta Ibarretxe auzipetuko dutela… Ezer berririk ez, kioskoetara iristen direnerako zaharkitu xamar dauden paperetan.

Horregatik, joan den astean ETB1en izandako mahainguru bat hartuko dut hizpide gaurko zutabean. Ez dakit ramadana bukatu berri dutelako, edo besterik gabe Mahomaren kontuek (seguraski mahomatarren nahiaren kontra) mendebaldean sortzen duten ikusmin gehiegizkoaren lekuko… baina jihab edo zapi musulmana izan zuten hizpide kalakariek.

Ume musulmanei (edo, hobe, guraso musulmanen haurrei) ikastetxe publikoetara jihaba soinean eramatea utzi behar zaien ala ez eztabaidatu nahi omen zuten. Baina horrelako saioetan gertatzen den legez, eztabaida laster desbideratu zen, jihabaren «aldeko» eta «kontrakoei» esker. Bi aldetako fededunak baitzeuden, baita agnostikoren bat ere.

Zapia soinean zeramaten bi neska gaztek laster argitu zituzten jihaba eta burkaren arteko ezberdintasunak, bada ezpada ere. Hizlarietako batzuek, hegoaldekoak Estatu akonfesional batean bizi garela ekarri zuten gogora. Aldiz, iparraldekoak, Estatu laiko baten baitan. Eta, horregatik, haurrei ez zaiela utzi behar beren sinismen erlijiosoa adierazten duten ikurrak eskolara eramaten utzi behar.

Ez dakit… Gurasoek ez ninduten jaunartzea egitera behartu, eta ez dut oraindik egin, ezta asmorik ere. Erlijioak ez ditut begi onez ikusten. Tira, erlijioak baino, hauen gainean egiten diren irakurketak. Jendeak beren erlijio hautua heltzen denean egitearen aldeko naiz, hautua egitekotan bederen. Baina Bibliaren eta Koranaren jarraitzaileak ez dira nire iritzikoak, antza.

Bizitza publikoaren edozein alorretan askatasunaren aldeko banaiz, erlijio askatasunaren aldeko behar dut derrigor. Lepoan gurutzea edo buruan jihaba eraman nahi dutenek, eraman dezatela. Bermatu behar dena ez baita debekua, eraman nahi ez duenak ez eramateko duen eskubidea baizik. Han eta hemen.

This entry was posted on Asteartea, Azaroa 6th, 2007 at 9:06 am and is filed under filo, media. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.