rssgaur8 logotipoa

Mediamarkt

Blogari gogorarazi dit, orain gutxi, behinola banuela audio erreproduzitzaile bat. Radio Euskadiko Graffiti irratsaioan hasi naiz tertuliakide ostegunero Interneti eta teknologiari buruz.Blogean kolaborazio berri horri buruz idatzi nuenean, Mikel Iturriak mezua utzi eta podcasting egin behar nuela gogoratu zidan. Alegia, irratsaioak interneten paratu mp3 formatuan, gero edonork bere aparailuan sartu eta edozein mementotan entzun ahal izateko. Hori baita, finean, podcasting delakoa.

Esan bezala, gogora ekarri zidan nik inoiz izan nuela musika erreproduzitzaile polit bat. Baina urtarrila aldera izorratu zitzaidan eta, bi urteko garantiarekin saldu zidatenez, Mediamarkt-era eraman nuen konpontzera. Bai, Donostiako Garbera hipermerkatuan erosi bainuen nire zoritxarrerako.

Nahiko lanpetuta ibili naiz azkenaldian. Eta proiektu batean zeharo murgilduta nengoen egun batean SMS mezu hotz, ia izoztu bat jaso nuen nire “segapotoan”. Aipatu dudan dendakoa zen eta tramankulua konpondu zutela jakinarazten zidan. Poztu egin nintzen lanerako bidean autobusez noala berriz ere musika entzun ahal izango dudalako. Baina, zenbakiak egiten hasi, eta konpontzera eraman nuenetik zazpi hilabete inguru pasa zirela ohartu nintzen… zazpi!

Joan den astean, etxean txapuza bat edo beste egiteko behar genituenak erostera joan ginen Garberara. Jakina, ezin Mediamarkt-etik igaro gabe pasa. Konponketa eta kexa gunean jende dezente zegoen eta, arrandegia bailitzan, txanda ematen zidan zenbakia hartu nuen. Apur batean esperoan egon ostean, tokatu zitzaidan aparailua jasotzea. Esan behar dut, nire aurretik zegoen lagun batek garrasika amaitu zuela dendariarekin. Ez dakit zer egin zioten eta, sinistu, ni hainbeste ere ez nintzen sutu…

Konponketa identifikatzen zuen zenbakia eman nion eta neskaren erantzuna honakoa izan zen: “Joe, zenbaki hau duela hainbat urtekoa da gutxienez!”. Ez zen bada izango, konponketa gehienez hilabete batean egingo zutela esan zidatenetik zazpi pasa zirenean! Azkenean topatu zuen katxarroa, baina nire haserrea handituz zihoan. Amaitu zuenean, hain denbora luzez aparailurik gabe egoteagatik kexa ezarri nahi nuela eta zer egin behar ote nuen galdetu nion. Bere erantzuna: “Zer erreklamatu behar duzu bada, garantiaz kanpo baitago eta, gainera, garantiaren bigarren urtean ekarri bazenuen konpontzera?”. Ba horixe bera, neska, bi urteko garantia izanda, garantia horren laurdena baino gehiago zuen eskuetan eman duela! Azkenean, kexa orria eskuratu besterik ezin nuela egin esan zidan. Eta nik: “Horixe eskatzen ari nintzen”.

Ez dut ulertzen langile batzuen jarrera. Enpresak arrazoirik izan ez, eta gainera nagusia zuritzen jarduten direnak. Nire haserrea pizteko zer beharra zegoen? Bada, piztu zuen.

This entry was posted on Asteartea, Urria 9th, 2007 at 12:43 pm and is filed under filo, gatxet. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

1 Comment so far

Be the first to comment on this entry.

Have your say

Fields in bold are required. Email addresses are never published or distributed.

Some HTML code is allowed:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>
URIs must be fully qualified (eg: http://www.domainname.com) and all tags must be properly closed.

Line breaks and paragraphs are automatically converted.

Please keep comments relevant. Off-topic, offensive or inappropriate comments may be edited or removed.